Home / Atrakcje turystyczne / Muzeum Przemysłu i Techniki w Wałbrzychu

Muzeum Przemysłu i Techniki w Wałbrzychu

Muzeum_Przemyslu_i_Techniki_w_Walbrzychu_wejścieMuzeum Przemysłu i Techniki w Wałbrzychu (Park Wielokulturowy Stara Kopalnia) mieści się na obszarze zabytkowej już Kopalni Węgla Kamiennego „Julia”. Omawiane muzeum jest oddziałem Muzeum w Wałbrzychu. Chętni do zwiedzania mogą zobaczyć część obiektów, które należą do byłej kopalni. Są to takie obiekty jak budynek maszyny wyciągowej, łaźnia, warsztat elektryczny, plac kopalniany gdzie można obejrzeć wozy transportowe oraz lokomotywy, a także fragment tak zwanej Lisiej Sztolni, która położona jest na głębokości 30 metrów. Muzeum można zwiedzać tylko z profesjonalnym przewodnikiem. Niestety muzeum z racji swojego charakteru nie jest dostosowane dla osób niepełnosprawnych. Zanim zwiedzający wejdą do zabytkowej sztolni muszą założyć specjalny kask ochronny oraz fartuch.

Na chwilę obecną (rok 2013) na terenach muzeum przeprowadzana jest rewitalizacja i wobec tego obiekty nie są dostępne dla ruchu turystycznego, planowo muzeum ma być otwarte ponownie w grudniu 2014 roku. Jest to bardzo duża inwestycja polegająca między innymi na rozbudowie Muzeum Przemysłu i Techniki, dostosowaniu przemysłowej zabudowy na Europejskie Centrum Ceramiki Unikatowej, siedziby pozarządowych organizacji, a także na galerię sztuki współczesnej.

Kopalnia „Julia” została zarejestrowana w roku 1770, wówczas pod nazwą kopalni „Fuchs”. W roku 1867 zdecydowano się na pogłębienie szybu „Julius” czyli dzisiejszej „Julii” (jego głębokość ostatecznie miała wynosić 611 m). Niebawem powstał kolejny szyb o nazwie „Ida”, tj. dzisiejsza „Sobótka”. Szyb ten pogłębiany był aż do 1946 roku, a w roku 1999 roku zasypano go za pomocą kamienia na odcinku prawie 400 metrów. Został jedynie odcinek o długości około 50 metrów w celu umożliwienia zejścia schodami do Lisiej Sztolni.

muzeum_przemysłu_i_techniki_w_wałbrzychuNazwa kopalni „Fuchs” uległa zmianie na kopalnię „Julia” po zakończeniu drugiej wojny światowej, kiedy owa kopalnia weszła pod zarząd polski. Później jednak jeszcze nosiła takie nazwy jak „Biały Kamień” i „Thorez”, a do poprzedniej (obecnej) nazwy powróciła w roku 1993. Kopalnię postawiono w stan likwidacji w roku 1990, a osiem lat później zakończona została likwidacja podziemnych wyrobisk. W roku 1999 podjęto uchwałę o stworzeniu oddziału Muzeum w Wałbrzychu i jeszcze w tym roku przekazano bezpłatnie na cele muzealne obszar byłego Zakładu Górniczego „Julia”. W 2004 roku zespół czternastu obiektów kopalni zostało wpisanych do rejestru zabytków województwa dolnośląskiego przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków we Wrocławiu.

Osoby zwiedzające kopalnię mogą wybrać jedną z dwóch tras zwiedzania. Pierwszą z nich jest trasa Zabytkowa kopalnia „Julia”, w której skład wchodzą markownia, górnicza łaźnia (pochodząca z 1915 roku), maszyny warsztatu mechanicznego i maszyny wyciągowe szybu „Julia” (z 1911 roku), urządzenia i maszyny transportu kopalnianego, replika sztolni „Julia”. Drugą trasą jest Zabytkowa „Lisia Sztolnia” i szyb „Sobótka”. Tutaj kolejno na zwiedzających będą czekać takie atrakcje jak zrąb szybu „Sobótka”, maszyna wyciągowa pochodząca z 1912 roku, wystawa urządzeń górniczych i maszyn szybowych, szyb „Sobótka” głęboki na 33 metry i „Lisia Sztolnia” długa na około 200 metrów.

Do najbardziej ciekawych elementów całego zespołu należy wspomniana już Lisia Sztolnia. Dawniej była ona wypełniona celowo wodą do jednego metra wysokości. Węgiel transportowano za pomocą łodzi, a taki zabieg w XVIII wieku można było uznać za naprawdę duże techniczne osiągnięcie. Nazwa sztolni pochodzi stąd, iż mieści się ona na Lisim Wzgórzu. Sztolnię zaczęto drążyć w roku 1791, a oficjalne jej otwarcie miało miejsce 18 września 1794 roku (co zostało upamiętnione tablicą z kamienia). Sztolnia drążona była aż do 1821 roku i wówczas miała szerokość 2,7 metra, wysokość do 2,9 metra i długość 1593 metrów. Wodę ze sztolni usunięto w roku 1854. Lisia Sztolnia od samego początku działalności była udostępniana zwiedzającym. Odwiedzili ją między innymi sam Fryderyk Wilhelm III ze swoją żoną, Fryderyką Luizą w roku 1801, John Quincy Adams (wówczas piastował on stanowisko ambasadora Stanów Zjednoczonych w Berlinie, ale jak wiadomo, później został on prezydentem USA), jak również księżna Izabela Czartoryska. Obecnie udostępniony do zwiedzania jest 270-metrowy wentylowany odcinek sztolni.

About admin

Leave a Reply

Scroll To Top